Ο κόσμος της σύγχρονης ριζοσπαστικοποίησης δεν καλύπτεται εύκολα πολιτικά και στέκεται κριτικά απέναντι σε όλα τα πολιτικά ρεύματα. Ένα μεγάλο κομμάτι του είναι διακυβευόμενο μεταξύ της ρεφορμιστικής και της επαναστατικής τάσης, αναφέρουν οι Θέσεις για την 6η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με ποια πολιτική γραμμή και πράξη μπορεί να κερδίζει το ρεύμα της ανατροπής και η αντικαπιταλιστική Αριστερά;
Η συνεισφορά και τα προβλήματα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Το έλλειμμα λειτουργίας των Επιτροπών και της κοινής πάλης
Οι Θέσεις αναδεικνύουν τη συνεισφορά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τόσο την περίοδο των αντιμνημονιακών αγώνων, όσο και τα προηγούμενα χρόνια, όταν σε «δύσκολες και πρωτότυπες συνθήκες, τοποθετήθηκε σωστά πάνω σε κύριες διαχωριστικές γραμμές που έθεσε η αστική στρατηγική» (Μακεδονικό, ΑΟΖ κι ελληνοτουρκικά, πανδημία, Ουκρανία, κλιματική κρίση, ρατσισμός κ.α.), όταν «η υπόλοιπη αριστερά κινήθηκε σε λογική συναίνεσης και εντός της κυρίαρχης αστικής αφήγησης […] Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρόβαλε το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης σε συνολικό πολιτικό επίπεδο. Προσπάθησε να το συνδέσει με την ‘’αντικαπιταλιστική ανατροπή’’, δηλαδή με μια τομή επαναστατικού προσανατολισμού. Συνέβαλε καθοριστικά να ξεπεραστούν τόσο τα ‘’μίνιμουμ προγράμματα’’, όσο και η άρνηση ανατρεπτικών στόχων δια της ‘’φυγής στο μέλλον’’, που και τα δύο οδηγούν στην ενσωμάτωση».
Σχετικά Άρθρα
Ωστόσο δεν κρύβουν τα προβλήματα. «Τα τελευταία χρόνια η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συνολικά το κοινωνικό και πολιτικό αντικαπιταλιστικό ρεύμα, βρίσκονται σε κρίση και υποχώρηση». H πολιτική πρόταση παραμένει αδύναμη ως προς τη σύνδεσή της με την εργατική εξουσία και την επαναστατική προοπτική, ενώ το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα δεν μεταφράζεται σε συγκεκριμένο και μάχιμο πολιτικό πρόγραμμα, που να συγκροτεί δυνάμεις.
Επίσης, «εκφράζονται αποκλίνουσες γραμμές σε σημαντικά ζητήματα, παρά τις συλλογικές αποφάσεις, όπως: Η στάση απέναντι στα ρεφορμιστικά ρεύματα, στο εργατικό κίνημα, στο αντιφασιστικό, η στάση στο δεύτερο γύρο των δημοτικών-περιφερειακών εκλογών. Προβληματικές είναι και οι αποκλίνουσες τακτικές στο φοιτητικό κίνημα καθώς και στο αντιρατσιστικό. Συχνά, διαπιστώνεται αδυναμία κοινών πρωτοβουλιών ακόμα και σε θέματα που υπάρχει συμφωνία, όπως το αντιπολεμικό κ.α.». Ταυτόχρονα, η μη λειτουργία των τοπικών και κλαδικών επιτροπών οδηγεί σε ένα μοντέλο συγκρότησης «από τα πάνω» που δεν επιτρέπει την πραγματικά πλατιά και δημοκρατική συζήτηση, την υλοποίηση και έλεγχο των αποφάσεων και των οργάνων.
Ενάντια στη στασιμότητα, για ένα βήμα συσπείρωσης
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά τα προβλήματα, αποτελεί έναν πολιτικό χώρο αναφοράς με ευρύτερη αναγνώριση. Η κατοχύρωση σε υπαρκτή πολιτική δύναμη στην κοινωνία, το γεγονός ότι αποτελεί σημείο πολιτικής αναφοράς ενός μαχόμενου, ανατρεπτικού δυναμικού είναι θετική παρακαταθήκη. Απορρίπτουμε μια λογική «στασιμότητας» και επιδιώκουμε ένα νέο βήμα, μια πρόταση συντεταγμένης πορείας για συσπείρωση νέων δυνάμεων στην κατεύθυνση του αντικαπιταλιστικού μετώπου, τονίζουν οι Θέσεις.
Και υπογραμμίζουν: «Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλείται το επόμενο διάστημα να συμβάλει στην ευρύτερη συσπείρωση ενός αριστερού, αντικαπιταλιστικού, αντί-ΕΕ δυναμικού. Η 6η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να βάλει τον στόχο της ανασυγκρότησης της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και του πολιτικού της μετώπου στις νέες συνθήκες, να συμβάλει θετικά και προωθητικά στην υπέρβαση της κρίσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τη συσπείρωση της αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής Αριστεράς. Να αναλάβει πρωτοβουλίες για ένα νέο ανώτερο αντικαπιταλιστικό πολιτικό μέτωπο. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα κριθεί το επόμενο διάστημα από την συνεισφορά της σε αυτή την πορεία».
«Είμαστε ενάντια τόσο στον κατακερματισμό όσο και σε μίνιμουμ ενότητες χωρίς πολιτική αξιοπιστία και προοπτική. Το επόμενο διάστημα θα αναλάβουμε πρωτοβουλίες, για την ανασυγκρότηση και την ενότητα της κοινωνικής και πολιτικής ανατρεπτικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς πάνω στην βάση του αντικαπιταλιστικού προγράμματος. Δεν επιζητούμε φαντασιακές ενότητες σε minimum πολιτικά πλαίσια, ούτε μια λογική στασιμότητας, μίζερης διαχείρισης ή συγκόλλησης οργανώσεων χωρίς ουσιαστική συμφωνία», υπογραμμίζεται. «Τώρα, είναι η στιγμή να γίνει ένα βήμα, ενότητας, διαλόγου, προγραμματικής σύγκλισης, και συστηματικής κοινής δράσης. Να γίνει ένα βήμα για ισχυρή, ενωτική, ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά. Όπου έγιναν τέτοιες επιλογές φάνηκε ότι το ρεύμα αυτό υπάρχει και είναι ικανό να δίνει και να κερδίζει μάχες».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 21-22 Μαρτίου 2026