Του Κрокодил Σχετικά ΆρθραΔιαβάστε επίσης:Πλεύρης για σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: «Γελοίες» και «ήσσονος σημασίας» μερικές υποθέσειςΔιαβάστε επίσης:ΠΑΣΟΚ: Περιμένουμε παρέμβαση εισαγγελέα μετά τη δήλωση Άδ. Γεωργιάδη ότι έχει ικανοποιήσει ρουσφέτια βουλευτώνΝα σημειωθεί, όπως έχει τονίζει το Neostrategy.gr, ότι σε άλλους πολέμους και σκληρούς βομβαρδισμούς, όπως στη Σερβία, το 1999, η πρεσβεία μας ούτε μια στιγμή δεν έκλεισε. Θα πει κανείς ότι εκεί βρίσκονταν πολλοί Ελληνες, οι οποίοι έπρεπε να «επαναπατριστούν», ενώ στο Ιράν όχι. Ναι, αλλά ακόμα και μετά τον επαναπατρισμό τους από την βομβαρδιζόμενη πρώην Γιουγκοσλαβία, αν και απομακρύνθηκε και τμήμα του προσωπικού της, η πρεσβεία μας δεν έκλεισε. Ο λόγος ήταν ότι έπρεπε να διατηρηθεί η ελληνική διπλωματική παρουσία ιδιαίτερα σε τέτοιες κρίσιμες, ιστορικές στιγμές. Εξίσου ενδιαφέρον είναι ότι ούτε η πρεσβεία μας στο Κίεβο έκλεισε το 2022, όταν ξέσπασε ο πόλεμος, βομβαρδιζόταν και διεξάγονταν στρατιωτικές επιχειρήσεις στην ουκρανική πρωτεύουσα. Ο τότε πρέσβης απομακρύνθηκε, με δική του ευθύνη, όπως υποστηρίζει το υπουργείο Εξωτερικών. Αλλά η πρεσβεία δεν σταμάτησε να λειτουργεί. Γιατί, λοιπόν, δύο μέτρα και δύο σταθμά, για το Κίεβο και την Τεχεράνη; Κυριαρχούν, άραγε, ξένα προς τη διπλωματία κριτήρια, κατατάσσονται οι χώρες σε «φίλιες» και «εχθρικές», και ανάλογα κλείνουν ή μένουν ανοικτές οι ελληνικές αντιπροσωπείες. Το αρνητικό προηγούμενο του λουκέτου της ελληνικής πρεσβείας στη Δαμασκό, το 2012, όταν υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, πρέπει να προβληματίσει. Και τότε το υπουργείο Εξωτερικών επικαλούταν λόγους «επιδείνωσης των συνθηκών ασφαλείας στη Συρία», παρ’ ότι είχαν εκφραστεί διαφωνίες μεταξύ διπλωματών για το κλείσιμο της πρεσβείας μας. Επιπλέον, άλλες πρεσβείες ευρωπαϊκών χωρών (και βαλκανικών) έμειναν ανοικτές και λειτουργούσαν ως δίαυλοι επικοινωνίας ΕΕ – Συρίας. Ρόλο που κάλλιστα θα μπορούσε να τον επωμιστεί η Ελλάδα και λόγω των διαχρονικών σχέσεών της με τη Συρία. Ωστόσο, η τότε κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου συντάχθηκε πλήρως με τις ντιρεκτίβες των Βρυξελλών για λουκέτο. Τα ίδια και χειρότερα κάνει εδώ και χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Υπακούοντας, όμως, πειθήνια στις επιταγές της γραφειοκρατίας της ΕΕ πάει περίπατο η εθνική πολιτική, η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και ο ρόλος της Ελλάδας ως διαμεσολαβητή στα μεγάλα γεγονότα. Το πρωτότυπο άρθρο https://neostrategy.gr/giati-ekleisan-tin-presveia-mas-stin-techerani/ ανήκει στο Neostrategy.gr . 0 Facebook 0 Twitter 0 Facebook-messenger 0 Viber 0 Whatsapp
Να σημειωθεί, όπως έχει τονίζει το Neostrategy.gr, ότι σε άλλους πολέμους και σκληρούς βομβαρδισμούς, όπως στη Σερβία, το 1999, η πρεσβεία μας ούτε μια στιγμή δεν έκλεισε. Θα πει κανείς ότι εκεί βρίσκονταν πολλοί Ελληνες, οι οποίοι έπρεπε να «επαναπατριστούν», ενώ στο Ιράν όχι. Ναι, αλλά ακόμα και μετά τον επαναπατρισμό τους από την βομβαρδιζόμενη πρώην Γιουγκοσλαβία, αν και απομακρύνθηκε και τμήμα του προσωπικού της, η πρεσβεία μας δεν έκλεισε. Ο λόγος ήταν ότι έπρεπε να διατηρηθεί η ελληνική διπλωματική παρουσία ιδιαίτερα σε τέτοιες κρίσιμες, ιστορικές στιγμές.
Εξίσου ενδιαφέρον είναι ότι ούτε η πρεσβεία μας στο Κίεβο έκλεισε το 2022, όταν ξέσπασε ο πόλεμος, βομβαρδιζόταν και διεξάγονταν στρατιωτικές επιχειρήσεις στην ουκρανική πρωτεύουσα. Ο τότε πρέσβης απομακρύνθηκε, με δική του ευθύνη, όπως υποστηρίζει το υπουργείο Εξωτερικών. Αλλά η πρεσβεία δεν σταμάτησε να λειτουργεί. Γιατί, λοιπόν, δύο μέτρα και δύο σταθμά, για το Κίεβο και την Τεχεράνη; Κυριαρχούν, άραγε, ξένα προς τη διπλωματία κριτήρια, κατατάσσονται οι χώρες σε «φίλιες» και «εχθρικές», και ανάλογα κλείνουν ή μένουν ανοικτές οι ελληνικές αντιπροσωπείες.
Το αρνητικό προηγούμενο του λουκέτου της ελληνικής πρεσβείας στη Δαμασκό, το 2012, όταν υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, πρέπει να προβληματίσει. Και τότε το υπουργείο Εξωτερικών επικαλούταν λόγους «επιδείνωσης των συνθηκών ασφαλείας στη Συρία», παρ’ ότι είχαν εκφραστεί διαφωνίες μεταξύ διπλωματών για το κλείσιμο της πρεσβείας μας.
Επιπλέον, άλλες πρεσβείες ευρωπαϊκών χωρών (και βαλκανικών) έμειναν ανοικτές και λειτουργούσαν ως δίαυλοι επικοινωνίας ΕΕ – Συρίας. Ρόλο που κάλλιστα θα μπορούσε να τον επωμιστεί η Ελλάδα και λόγω των διαχρονικών σχέσεών της με τη Συρία. Ωστόσο, η τότε κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου συντάχθηκε πλήρως με τις ντιρεκτίβες των Βρυξελλών για λουκέτο. Τα ίδια και χειρότερα κάνει εδώ και χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Υπακούοντας, όμως, πειθήνια στις επιταγές της γραφειοκρατίας της ΕΕ πάει περίπατο η εθνική πολιτική, η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και ο ρόλος της Ελλάδας ως διαμεσολαβητή στα μεγάλα γεγονότα.
