Δύο εμπειρίες φαίνεται ότι ενίσχυσαν την πεποίθηση του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ Οι προσπάθειες επανέναρξης της ναυσιπλοΐας περιπλέκονται και από πληροφορίες των αμερικανικών υπηρεσιών ότι το Ιράν προετοιμάζεται να τοποθετήσει θαλάσσιες νάρκες στο στενό. Παρότι οι προετοιμασίες βρίσκονταν ακόμη σε αρχικό στάδιο, προκάλεσαν έντονη ανησυχία στην Ουάσιγκτον. Ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι έπληξε 16 ιρανικά σκάφη που φέρονταν να εμπλέκονται σε επιχειρήσεις τοποθέτησης ναρκών κοντά στην περιοχή. Η αμερικανική κυβέρνηση αναγκάστηκε έτσι να προσαρμόσει τα σχέδιά της εν κινήσει. Πρεσβείες εκκενώθηκαν εσπευσμένα, εξετάζονται μέτρα για τη συγκράτηση της τιμής της βενζίνης και αναζητούνται τρόποι για την επανέναρξη της ναυσιπλοΐας στον Περσικό Κόλπο. Σύμφωνα με Δημοκρατικούς γερουσιαστές που ενημερώθηκαν σε κλειστή σύσκεψη στο Κογκρέσο, η κυβέρνηση δεν διαθέτει ακόμη σαφές σχέδιο για το πώς θα διασφαλιστεί η ασφαλής λειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Ακόμη και στο Πεντάγωνο υπήρξαν παραδοχές ότι η ένταση της ιρανικής αντίδρασης αιφνιδίασε σε κάποιο βαθμό την Ουάσιγκτον. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε ότι η αμερικανική πλευρά γνώριζε πως μια τέτοια αντίδραση ήταν πιθανή, αλλά παραδέχθηκε ότι δεν ήταν βέβαιη πως θα εκδηλωνόταν με αυτόν τον τρόπο. Την ίδια ώρα ο Τραμπ εμφανίζεται ολοένα και πιο εκνευρισμένος με τις συνέπειες του πολέμου στην παγκόσμια αγορά ενέργειας. Σε τηλεοπτική συνέντευξη κάλεσε τα πληρώματα των δεξαμενόπλοιων να «δείξουν ότι έχουν κότσια» και να συνεχίσουν να ταξιδεύουν μέσα από τα στενά του Ορμούζ. Στο εσωτερικό της κυβέρνησης, αρκετοί αξιωματούχοι εμφανίζονται όλο και πιο απαισιόδοξοι για την έλλειψη σχεδίου και, κυρίως, την απουσία σαφούς στρατηγικής εξόδου από τη σύγκρουση. Παρ’ όλα αυτά αποφεύγουν να το εκφράσουν ανοιχτά στον πρόεδρο, ο οποίος επιμένει ότι η στρατιωτική επιχείρηση αποτελεί ήδη πλήρη επιτυχία. Τα μηνύματα από τον Λευκό Οίκο παραμένουν αντιφατικά. Ο Τραμπ έχει διατυπώσει μεγαλεπήβολους στόχους, όπως την αντικατάσταση της ιρανικής ηγεσίας από ένα καθεστώς που θα είναι πρόθυμο να συνθηκολογήσει με την Ουάσιγκτον. Αντίθετα, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και ο υπουργός Άμυνας παρουσιάζουν μια πιο περιορισμένη στρατηγική που επικεντρώνεται κυρίως στην καταστροφή των ιρανικών πυραυλικών δυνατοτήτων. Καθώς όμως ο πόλεμος παρατείνεται και οι διεθνείς τιμές πετρελαίου παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, η αναζήτηση διεξόδου γίνεται ολοένα πιο πιεστική. Η Τεχεράνη έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι θεωρεί τον έλεγχο των ενεργειακών οδών της περιοχής το βασικό της διαπραγματευτικό χαρτί. «Τα Στενά του Ορμούζ θα είναι είτε ένα πέρασμα ειρήνης και ευημερίας για όλους είτε ένα πέρασμα ήττας για τους πολεμοκάπηλους», προειδοποίησε αυτή την εβδομάδα ο επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ιράν, Αλί Λαριτζανί. Για την Ουάσιγκτον, το μήνυμα δεν μπορούσε να είναι σαφέστερο. Η στρατιωτική ισχύς μπορεί να καθορίζει την πορεία ενός πολέμου αλλά στις σύγχρονες συγκρούσεις η πραγματική πίεση συχνά ασκείται από τις αγορές και την τιμή του πετρελαίου.
Σχετικά Άρθρα
Τα Στενά του Ορμούζ ως μοχλός πίεσης
Χωρίς στρατηγική εξόδου
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .