Αποστολή εξετελέσθη. Οι φωτογραφίες που βρέθηκαν στα χέρια ενός Βέλγου συλλέκτη και αφορούν στην ιστορική στιγμή της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών κρατούμενων από τους Ναζί στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, αφενός είναι γνήσιες, αφετέρου θα έλθουν στην κυριότητα του ελληνικού κράτους. Η απόκτησή τους ξαναφέρνει στην επικαιρότητα ένα καίριο ζήτημα: τη δημιουργία ενός Κεντρικού μουσείου Εθνικής Αντίστασης.
Σχετικά Άρθρα
Μερίδα του Τύπου το 1982 καλωσορίζει την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης.
Ο καθηγητής Κοινωνικής Ιστορίας, Πολυμέρης Βόγλης.
«Η δημιουργία ενός κεντρικού μουσείου Εθνικής Αντίστασης θα είχε ακριβώς αυτόν το στόχο. Να συγκεντρώσει όλα τα διασκορπισμένα τεκμήρια αλλά και ταυτόχρονα να παρακινήσει ανθρώπους που έχουν στην κατοχή τους τέτοια ντοκουμέντα και πειστήρια, ώστε να τα εκθέσουν σ΄έναν ενιαίο χώρο. Αυτό θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και αρκετές δεκαετίας αλλά δυστυχώς δεν έχει ακόμα δημιουργηθεί. Πιστεύω ότι τώρα είναι η ευκαιρία να γίνει ώστε να αναδειχθεί και να τιμηθεί η μνήμη της Εθνικής Αντίστασης».
Η επόμενη ερώτηση έχει να κάνει με το αν είναι πολιτικοί οι λόγοι που δεν έχει ιδρυθεί ένα μουσείο Εθνικής Αντίστασης έως σήμερα. Κι αν όλο αυτό έχει άμεση σχέση με τη σπουδή κάποιων να αποφορτίσουν ιδεολογικά τους 200, χαρακτηρίζοντάς τους ως «Έλληνες» και απαλείφοντας το γεγονός πως ήταν «κομμουνιστές» και πολιτικοί κρατούμενοι από την εποχή του δικτάτορα Μεταξά.
Θέμα ταμπού
«Μεταπολεμικά το θέμα της Εθνικής Αντίστασης ήταν ταμπού, σχεδόν απαγορευμένο», σημειώνει ο κ. Βόγλης. «Θα πρέπει να φτάσουμε στο 1982 για να αναγνωριστεί ο κομβικός ρόλος του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας επίσης ότι ειδικά τις δύο τελευταίες δεκαετίες υπήρξε μια πολύ συστηματική προσπάθεια να υποβαθμιστεί η Εθνική Αντίσταση. Μπορώ να πω, ακόμα και να απαξιωθεί. Κάποιοι βρέθηκαν να υποστηρίζουν ότι η Αντίσταση περισσότερο έβλαψε παρά ωφέλησε την Ελλάδα. Το γεγονός όμως ότι υπήρξε τέτοια κινητοποίηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας με αφορμή τις φωτογραφίες, αποδεικνύει τον κομβικό ρόλο της Εθνικής Αντίστασης στην ιστορική μνήμη της ελληνικής κοινωνίας».
«Αυτό λοιπόν νομίζω ότι πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψιν. Το γεγονός δηλαδή ότι για πολλούς Έλληνες και Ελληνίδες η Εθνική Αντίσταση είναι κάτι το οποίο θεωρούν κομμάτι της ιστορίας μας και είναι περήφανοι γι΄αυτήν. Γι’ αυτό και λέω πως έστω και αργά η Εθνική Αντίσταση πρέπει να τιμηθεί με τη δημιουργία ενός μουσείου αφιερωμένου σ’ αυτήν», λέει ο κ. Βόγλης.
Με την Ακροδεξιά να ανεβάζει τα ποσοστά της παντού στην Ευρώπη και τον τραμπισμό να προελαύνει, με την Αριστερά να μετράει ήττες την ίδια ώρα, η ανεύρεση των φωτογραφιών μοιάζει με φάρο στο σκοτάδι, με μια νίκη από το πουθενά. Ζητάω από τον κ. Βόγλη ένα σχόλιο επ’ αυτού. «Χωρίς να θέλω να πολιτικοποιήσω το θέμα, συμφωνώ», λέει και συνεχίζει: «Αυτό που έχει σημασία είναι πως για τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων η Εθνική Αντίσταση εξακολουθεί να κατέχει κυρίαρχη θέση και θετικό πρόσημο».