Τα επτά χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ, σε συνδυασμό με την απουσία ενός πολιτικού πόλου ικανού να αντιπαρατεθεί ουσιαστικά και πειστικά, φαίνεται να έχουν καλλιεργήσει στους κυβερνώντες μια αίσθηση πολιτικής αυτονόμησης από τα θεσμικά αντίβαρα. Το αποτέλεσμα θυμίζει ένα αντιθεσμικό vertigo, όπου η εξουσία λειτουργεί ως προνόμιο ιδιοκτησίας. Τέσσερα επεισόδια αυτής της εβδομάδας προστίθενται σε μια ήδη μακρά αλυσίδα γεγονότων, που συνθέτουν την εικόνα μιας σταδιακής αυταρχικής διολίσθησης, άρρηκτα δεμένης με την αντίληψη ότι κάθε έκφανση της δημόσιας και πολιτικής ζωής αποτελεί πεδίο μονομερούς ελέγχου.15 νεκρούς στη Χίο.
Την απειλή του κυβερνητικού εκπροσώπου στηλίτευσαν διεθνείς οργανισμοί, όπως οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα και η Διεθνής Αμνηστία. Κι όμως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τις επόμενες ημέρες έκανε λόγο για «κύκλωμα που δρά σε διάφορα μέσα και εξυπηρετεί διάφορα συμφέροντα» και των οποίων «ο στόχος τους είναι η αποσταθεροποίηση» και συνέχισε υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχε απειλή όπως δεν υπήρχε κι ερώτηση.
Δεν είναι απαραίτητο να συμπαθεί ή να συμφωνεί κανείς με τον δημοσιογράφο και τα ερωτήματα ή τα κείμενα του ή να αντιπαθεί τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και να διαφωνεί με τις θέσεις της κυβέρνησης για να αναγνωρίσει πως δεν νοείται να απειλεί δημοσιογράφο σε ζωντανή μετάδοση κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών κι ότι κάτι τέτοιο αποτελεί επικίνδυνη εκτροπή.
Πέρα από την όποια σημειακή καταγραφή των θεσμικών ολισθημάτων, αυτό που είναι απαραίτητο, είναι να μην αψηφώνται τόσο πρόδηλα και τόσο συστηματικά τα όρια από εκείνους που αναδείχθηκαν στην εξουσία ως δήθεν θεσμικοί, άριστοι και τεχνοκράτες. Ιδίως την περίοδο που για να χαϊδέψουν κεντρώα ώτα, φορούν ξανά την προβιά των μεταρρυθμιστών με αφορμή τη συνταγματική αναθεώρηση. Ας ξεκινήσουν να σέβονται τη δημοκρατική τάξη κι ας καταπιαστούν αργότερα με τη συνταγματική…


