Ανάμεσα στους πολλούς που μίλησαν για την υπόθεση του εργατοπατέρα Παναγόπουλου, είναι ο υπουργός Υγείας Γεωργιάδης. Τι βρήκε να πει; Οτι «τα προγράμματα κατάρτισης είναι το πιο διαφανές πράγμα που έχει υπάρξει στο ελληνικό Δημόσιο» και ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έδειξε «έλλειψη συντροφικότητας» απέναντι στον Παναγόπουλο, που «τον βρήκε μπόσικο και πήγε να τον φάει στη πρώτη στραβή» (!) Καμιά εντύπωση δεν προκαλεί η πρεμούρα του Γεωργιάδη να υπερασπιστεί τα ρυπαρά προγράμματα της ΕΕ, που είναι βάλτος διαφθοράς, εξαγοράς και ενσωμάτωσης. Αλλωστε, τα γνωρίζει καλά από τη θητεία του για 6 μήνες στο υπουργείο Εργασίας, περίοδος που περιέχεται στην έρευνα για τον εργατοπατέρα της ΓΣΕΕ. Οσο για την αναφορά στον Ανδρουλάκη, που προσπαθεί μάταια να διαχωριστεί από τον κορυφαίο ΠΑΣΟΚο συνδικαλιστή, η σπόντα απευθύνεται μάλλον σε εκείνο το κομμάτι του ΠΑΣΟΚ που συνεχίζει να τον υπερασπίζεται, ρίχνοντας «λάδι» στην εσωκομματική διαμάχη. Επιβεβαιώνεται η προσπάθεια όλων να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους και να αξιοποιήσουν τη βρώμικη υπόθεση ανάλογα με τις επιδιώξεις τους στην αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, φροντίζοντας να μείνει άβρεχτος ο πυρήνας της αντεργατικής πολιτικής και ο «κοινωνικός εταιρισμός». Οι εργαζόμενοι όμως έχουν και νου και γνώση. Καμιά σχέση δεν έχουν οι εργατοπατέρες και τα κόμματα που τους στηρίζουν με τις αγωνίες και τους αγώνες τους.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Πολιτική .