Στόχος η διατήρηση διαύλων και η αποφυγή κρίσης, χωρίς μετακινήσεις σε Αιγαίο και κυριαρχικά δικαιώματα
Η μεταφορά της άσκησης «Γαλάζια Πατρίδα» και το σήμα αποκλιμάκωσης
Σχετικά Άρθρα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι η Τουρκία μετέφερε χρονικά τη μεγάλη ετήσια αεροναυτική άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα», η οποία είχε προγραμματιστεί για το διάστημα 10–19 Φεβρουαρίου. Η αλλαγή του χρονοδιαγράμματος ερμηνεύεται ως κίνηση που μειώνει τον κίνδυνο έντασης στη σκιά της συνάντησης κορυφής. Παρότι τέτοιες αποφάσεις σπανίως ομολογούνται ως «χειρονομίες», στη διπλωματία συχνά λειτουργούν ακριβώς έτσι: ως σιωπηρό σήμα ότι δεν επιδιώκεται κλιμάκωση την πιο ευαίσθητη στιγμή.
«Τρία κανάλια» επικοινωνίας και η προσπάθεια να μη σπάσει το νήμα
Με δεδομένο ότι οι μεγάλες διαφορές δεν λύνονται σε ένα ραντεβού, η πραγματική στόχευση της Τετάρτης είναι να παραμείνει ενεργό το πλέγμα επαφών: ο πολιτικός διάλογος, η λεγόμενη θετική ατζέντα και τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Σε αυτή τη λογική, το ζητούμενο δεν είναι να αλλάξουν οι θέσεις για το Αιγαίο, αλλά να υπάρχει μηχανισμός που θα απορροφά κραδασμούς πριν οι εντάσεις γίνουν επεισόδιο.
Η ύπαρξη απευθείας διαύλου ανάμεσα στους υπουργούς Εξωτερικών θεωρείται κρίσιμη ακριβώς γι’ αυτό: επειδή σε περιόδους έντασης, το τηλεφώνημα είναι συχνά πιο αποτελεσματικό από μια δημόσια δήλωση. Και σε αυτή τη φάση, η «συνέχεια» των επαφών εμφανίζεται ως το μοναδικό ρεαλιστικό προϊόν που μπορεί να παράγει η συνάντηση.
Μειονοτικά, θρησκευτικά και περιφερειακές εξελίξεις στο τραπέζι
Παράλληλα, η ατζέντα ενός Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας δεν είναι μόνο το Αιγαίο. Περιλαμβάνει ζητήματα που ενδιαφέρουν αμφότερες τις πλευρές, όπως μειονοτικά και θρησκευτικά θέματα, αλλά και περιφερειακές/διεθνείς εξελίξεις που επηρεάζουν τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ίδια η τουρκική πλευρά έχει προαναγγείλει ότι στη συνάντηση θα αξιολογηθούν οι σχέσεις «σε όλες τους τις διαστάσεις» και θα συζητηθούν τρόποι ενίσχυσης της συνεργασίας, μαζί με την ευρύτερη περιφερειακή εικόνα.
Η διπλωματική πραγματικότητα, ωστόσο, υπαγορεύει ότι ακόμη κι αν συμφωνηθούν βήματα σε «ήπιες» θεματικές, το κεντρικό ερώτημα θα παραμείνει: μπορούν Αθήνα και Άγκυρα να κρατήσουν χαμηλά το θερμόμετρο στο Αιγαίο, ενώ διαφωνούν στα θεμελιώδη;
Η οικονομία ως «θετική ατζέντα» και το στοίχημα του εμπορίου
Ένα ακόμη πεδίο όπου οι δύο κυβερνήσεις επιχειρούν να επενδύσουν είναι η οικονομία. Η αύξηση του όγκου εμπορικών συναλλαγών προβάλλεται συχνά ως πρακτικό, μετρήσιμο αποτέλεσμα που μπορεί να λειτουργήσει ως «ανάχωμα» στις πολιτικές εντάσεις. Στην πράξη, όμως, η οικονομία δεν αρκεί για να λύσει ζητήματα κυριαρχίας, μπορεί όμως να δημιουργήσει κόστος στην κλιμάκωση: όταν υπάρχουν δίκτυα εμπορίου, τουρισμού και επιχειρηματικής συνεργασίας, κάθε ένταση χτυπά και σε «αριθμούς» που μετρούν.
Γι’ αυτό και η παρουσία πολλών υπουργών στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας αποκτά συμβολισμό: δείχνει ότι, ακόμη κι αν στο Αιγαίο δεν υπάρχει έδαφος συμφωνίας, υπάρχει προσπάθεια να «δουλέψουν» άλλοι τομείς που δεν ακουμπούν τις κόκκινες γραμμές.
Χαμηλές προσδοκίες, υψηλή σημασία
Το συνολικό κλίμα πριν από τη συνάντηση περιγράφεται καλύτερα από μια φράση: ήρεμα νερά με κλειστά μέτωπα. Η συνάντηση της 11ης Φεβρουαρίου δεν ξεκινά με προσδοκία ανατροπής, αλλά με ανάγκη αποφυγής «ατυχήματος». Και αυτό, ειδικά στο Αιγαίο, είναι από μόνο του σημαντικό.
Για την Αθήνα, η σταθερή θέση παραμένει ότι ο διάλογος μπορεί να υπάρχει, αλλά δεν μπορεί να συνεπάγεται παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Για την Άγκυρα, η επιμονή στις δικές της ερμηνείες για δικαιοδοσίες και αποστρατιωτικοποίηση συνιστά πάγια γραμμή που δεν εγκαταλείπεται. Με αυτές τις αφετηρίες, ο ρεαλιστικός στόχος είναι ένας: να αποδειχθεί ότι, ακόμη κι όταν «δεν συμφωνούν», μπορούν να μιλούν.
Και σε μια περιοχή όπου οι ισορροπίες αλλάζουν γρήγορα, αυτό το «να μιλούν» είναι συχνά το μόνο που κρατά τις εξελίξεις εντός ελέγχου.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο