Δημήτρης ΣταμούληςΔεν ήταν, λοιπόν, η «κακιά ώρα», κάποιο «λάθος εργαζόμενου» ή… σαμποτάζ(!) όπως περιέργως διέδιδαν ακροδεξιά διαδικτυακά τρολ προασπίζοντας την εργοδοσία. Ήταν ένα καραμπινάτο προαναγγελθέν εργοδοτικό έγκλημα με θύματα πέντε εργάτριες που δούλευαν μέχρι τα ξημερώματα, σε νυχτερινή βάρδια, για να μπορούν την ημέρα να φροντίζουν παιδιά, οικογένεια ναι νοικοκυριό σε μια κοινωνία χωρίς κρατική πρόνοια και βοήθεια. Ήταν μαχήτριες της ζωής, «καταδικασμένες» από το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα να δίνουν κάθε ικμάδα και δύναμή τους στη μηχανή του κέρδους αλλά και σε φρικτό θάνατο λόγω αδιαφορίας ή «κόστους» για μέτρα προστασίας.Άμεση ήταν η απάντηση των εργαζομένων στα Τρίκαλα με 24ωρη απεργία την Τρίτη
Η Βιολάντα ήταν εταιρεία-μνημείο εργοδοτικού δεσποτισμού. Στην πράξη απαγορευόταν το δικαίωμα του συνδικαλισμού, όποιος/α τολμούσε να ενταχθεί σε σωματείο αυτομάτως απολυόταν. Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Τρικάλων κατήγγειλε εκφοβισμό εργαζομένων και ότι «οι καταγγελίες εργαζομένων μάς έφερναν αντιμέτωπους με την αστυνομία και την αδιαφορία της Επιθεώρησης Εργασίας». Στις πρόσφατες εκλογές του τοπικού κλαδικού συνδικάτου τροφίμων και ποτών, η αστυνομία πήγε στο συγκεκριμένο εργοστάσιο για να μην παρεμποδίζεται η «σωστή» λειτουργία του! Βέβαια τα σωματεία έδειξαν πόσο χρήσιμα μπορούσαν να είναι για τους εργάτες όταν το τοπικό Εργατικό Κέντρο (ΕΚΤ) «έφερε» στο εργοστάσιο ελεγκτές του Τμήματος Υγιεινής και Ασφάλειας. Ενώ εάν υπήρχε ταξικό σωματείο, οι καταγγελίες των εργατριών θα έπιαναν τόπο και δεν θα «θάβονταν» υπό το καθεστώς εργοδοτικής τρομοκρατίας. Επίσης το ΕΚΤ κάλεσε την Επιθεώρηση Εργασίας να κοινοποιήσει το πόρισμά της από τον έλεγχο που είχε γίνει στη «Βιολάντα» μετά από αίτημά του, κατά τον οποίο είχαν τονιστεί παρατηρήσεις σε ό,τι αφορά τον μηχανισμό ανίχνευσης διαρροής αερίων κ.ά. Κι αυτό από μόνο του δείχνει την αδιαφορία αλλά και τη διάλυση των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών με ευθύνη της κυβέρνησης και του υπουργείου Εργασίας, καθώς τα εργοστάσια συχνά είναι στην πράξη άβατα για ελέγχους.
Ηθικοί αυτουργοί στα εργοδοτικά εγκλήματα όπως της «Βιολάντα» είναι οι κυβερνήσεις όλων των τελευταίων ετών.
Σχετικά Άρθρα
Το έγκλημα στη Βιολάντα αναδεικνύει και το πώς τελικά γίνονται δήθεν «success story» κάποιες εταιρείες. Ο Κ. Τζιωρτζιώτης παρουσιάζεται ως «μη συμβατικός βιομήχανος», που «μετέτρεψε έναν συνοικιακό φούρνο των Τρικάλων σε μια ευρωπαϊκή βιομηχανία-πρότυπο» μέσα σε 20 χρόνια. Σήμερα εξάγει σε 30 χώρες, ο ίδιος κατέχει 11 διπλώματα ευρεσιτεχνίας, ενώ μεγάλη προβολή είχε το «πρώτο εργοστάσιο χωρίς καμινάδα στον κόσμο» στη Λάρισα. Τα εταιρικά αποτελέσματα από την άλλη δείχνουν ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, με σημαντική άνοδο σε τζίρο και κερδοφορία το 2024 με τζίρο 37,79 εκατ. ευρώ (+16,1% από το 2023) και καθαρά κέρδη προ φόρων 3,99 εκατ. (+38,97%). Ο ιδιοκτήτης το 2021 εξυμνούσε τις «υπερσύγχρονες παραγωγικές μονάδες σε συνδυασμό με τον πλέον σύγχρονο εξοπλισμό με τεχνολογία αιχμής». Αλλά όλα αυτά είχαν εν τέλει προσανατολισμό μόνο το κέρδος, με άφαντη την προστασία των εργαζομένων ή τη διαρκή βελτίωση των συνθηκών ασφάλειας και υγιεινής.
Ηθικοί αυτουργοί στα εργοδοτικά εγκλήματα όπως της «Βιολάντα» είναι οι κυβερνήσεις όλων των τελευταίων ετών. Η αδειοδότηση του εργοστασίου έγινε με βάση διατάξεις νόμων του 2011 (κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου-ΠΑΣΟΚ) και του 2016 (επί ΣΥΡΙΖΑ) και αδειοδοτούσα αρχή είναι η Περιφέρεια Θεσσαλίας χωρίς να προαπαιτείται η υποβολή δικαιολογητικών (!) στο όνομα της πάταξης της… γραφειοκρατίας, όπως πχ. τα… μέτρα ασφαλείας! Οι fast track επενδύσεις τελικά είναι fast track εργασιακά κάτεργα και μηχανές παραγωγής κερδών σε βάρος δικαιωμάτων ακόμα και ζωών των εργατών!
Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε πάντως η σπουδή της Επιθεώρησης Εργασίας που με ανακοίνωσή της την επομένη του εγκλήματος μίλησε για «καταγραφή και αξιολόγηση των εργατικών ατυχημάτων με βάση διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα» και διάφορα περί «ψηφιακού μετασχηματισμού» (της) λες και με ψηφιακά τερτίπια θα ελέγξει τους εργοδότες. Αναλαμβάνοντας ρόλο κυβερνητικού απολογητή υποστήριξε στην Ελλάδα «παρατηρούνται τα λιγότερα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα» στην Ευρώπη (!), παρά το ότι ανεξάρτητες έρευνες όπως της ΟΣΕΤΕΕ (Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας) μιλούν για χρονιά μαύρου ρεκόρ το 2025 με πάνω από 200 νεκρούς εργαζόμενους! Ενώ το σχήμα Αντί-Λογος εργαζομένων στην Επιθεώρησης Εργασίας μιλά για «αριθμητικά ανεπαρκέστατο προσωπικό», που «καλύπτει ολόκληρους νομούς ή ανομοιογενείς ως προς την προσβασιμότητα γεωγραφικές περιοχές (νησιά)», και για «κρατική αδιαφορία ως προς τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών και την πραγματική εργατική προστασία».