«Ποιον θα πιστέψετε; Τα μάτια σας ή την κυβέρνησή σας;». Μετά το διεθνές δίκαιο, η κυβέρνηση Τραμπ τα βάζει όχι μόνο με τα δημοκρατικά δικαιώματα στις ΗΠΑ αλλά και με την ίδια την κοινή λογική. Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες, η εν ψυχρώ δολοφονία ενός πολίτη από πάνοπλους πράκτορες Λίγες μόλις ημέρες νωρίτερα, στην ίδια πόλη, δολοφονήθηκε η Ρενέ Νικόλ Γκουντ, 37 ετών, ποιήτρια, Αμερικανίδα πολίτης και μητέρα τριών παιδιών. Στο νότιο τμήμα της Μινεάπολης, σε απόσταση αναπνοής από το σημείο όπου το 2020 ο Τζορτζ Φλόιντ στραγγαλίστηκε από αστυνομικό, πράκτορας της ICE πυροβόλησε τη Γκουντ τρεις φορές σχεδόν εξ επαφής, μέσα στο αυτοκίνητό της. Τα βίντεο δείχνουν και πάλι ότι δεν εμπόδιζε καμία επιχείρηση: έκανε νοήματα να περάσουν τα ομοσπονδιακά οχήματα και, όταν οι πράκτορες πλησίασαν, έκανε όπισθεν για να απομακρυνθεί. Ένας στάθηκε μπροστά στο αυτοκίνητο και πυροβόλησε μέσα από το παρμπρίζ· καθώς εκείνη έστριβε για να φύγει, ο ίδιος άδειασε άλλες δύο σφαίρες από το παράθυρο του οδηγού. Μετά τη δολοφονία, οι πράκτορες εμπόδισαν γιατρό να προσφέρει βοήθεια, κράτησαν μακριά το ασθενοφόρο και κατέστειλαν βίαια κατοίκους και δημοσιογράφους. Και εδώ, το αφήγημα ήταν ίδιο: «τρομοκράτισσα», «αυτοάμυνα», «απειλή». Τα βίντεο, βέβαια, έρχονταν ξανά σε αντίθεση με την «επίσημη εκδοχή». Οι δύο δολοφονίες αποκαλύπτουν ένα κοινό μοτίβο: αστυνομική βαναυσότητα και ασυδοσία — και στη συνέχεια ένα μπαράζ κρατικής προπαγάνδας με στόχο την ενοχοποίηση των θυμάτων. Πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή, για μια στρατηγική τρομοκράτησης του πληθυσμού. Ο ίδιος ο Τραμπ ενίσχυσε αυτή τη λογική, μεταθέτοντας ευθύνες στους Δημοκρατικούς και παρουσιάζοντας την κρατική βία ως αναπόφευκτη συνέπεια της «έλλειψης συνεργασίας» με την ICE. Ακόμη και παραδοσιακοί σύμμαχοί του αντέδρασαν: οργανώσεις υπέρ της οπλοκατοχής κατήγγειλαν το αφήγημα ότι η δολοφονία ενός ανθρώπου μπορεί να δικαιολογείται απλώς και μόνο επειδή έφερε νόμιμα όπλο, ενώ Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές προειδοποίησαν ότι διακυβεύεται η αξιοπιστία των ομοσπονδιακών θεσμών. Την ίδια στιγμή, η κοινωνική νομιμοποίηση της ICE καταρρέει. Η πλειοψηφία των πολιτών θεωρεί ότι η υπηρεσία «το έχει παρακάνει», ενώ η αποδοχή της πέφτει δραματικά στους ανεξάρτητους ψηφοφόρους. Η βία δεν παράγει συναίνεση — παράγει φόβο και οργή.
Κοινό μοτίβο
Σχετικά Άρθρα
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .