Η δημόσια συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού ανοίγει ένα δύσκολο αλλά αναπόφευκτο ερώτημα:
μπορεί ο προσωπικός πόνος –και δη ο απόλυτος πόνος ενός γονιού που έχασε το παιδί του σε ένα εθνικό έγκλημα– να μετασχηματιστεί σε πολιτική στράτευση με θεσμική νομιμοποίηση;Ο πόνος ως κινητήρια δύναμη – όχι ως υποκατάστατο πολιτικήςΔικαιοσύνη, λογοδοσία, διαφάνεια: αναγκαία αλλά όχι επαρκή«Ας δοκιμαστεί»: η κοινωνική κόπωση και το τέλος της οικογενειοκρατίαςΑν ένα νέο κόμμα κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών και έρθει πρώτο, η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης δεν είναι χάρη· είναι θεσμική υποχρέωση.με ποια πρόσωπα; με ποιο επιτελείο; με ποια επάρκεια;Το κρίσιμο τεστ: από το ηθικό πλεονέκτημα στη θεσμική ωριμότηταΦοβάται μόνο τη στασιμότητα.mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.


