Το μερτικό της στις αγωνίες των ευρωπαϊκών μονοπωλίων αναλαμβάνει η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ETUC). Ο γνωστός ευρωπαϊκός βραχίονας του εργοδοτικού συνδικαλισμού «λαμβάνει εξαιρετικά σοβαρά υπόψη την ανάγκη βελτίωσης του συντονισμού των δυνατοτήτων της Ευρώπης στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας», όπως ανέφερε εκπρόσωπος της ETUC. Είναι τόσο μεγάλη η κάψα τους για τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, που στηρίζουν ανοιχτά την πολεμική προπαρασκευή και την πολεμική οικονομία, καλώντας τους εργαζόμενους να κάνουν το ίδιο! Το παράδειγμα της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας είναι αποκαλυπτικό για το πώς ο εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός είναι αναντικατάστατο εργαλείο για το κεφάλαιο ενάντια στους εργαζόμενους και στον λαό: Βάζει πλάτη για να βαθαίνει η εκμετάλλευση σε καιρό ιμπεριαλιστικής ειρήνης, και συμμετέχει δραστήρια στην επιχείρηση στράτευσης του λαού κάτω από τις πολεμικές σημαίες της αστικής τάξης, όταν οι ανταγωνισμοί οξύνονται. Από εδώ προκύπτει και το τι συνδικάτα έχουν πραγματικά ανάγκη οι εργαζόμενοι: Οχι σημαιοφόρους της πολιτικής κράτους και εργοδοσίας μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, αλλά πρωταγωνιστές στην οργάνωση και την κινητοποίηση των εργαζομένων, σε σύγκρουση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τα καπιταλιστικά κέρδη. Μόνο τέτοια συνδικάτα μπορούν να μπουν μπροστά στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στην πολιτική που μετατρέπει τους εργαζόμενους σε «κρέας για τα κανόνια» της αστικής τάξης.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Πολιτική .