- Καθαρό όχι από τον Γραμματέα της Νέας Αριστεράς κατά την εισήγησή του στην ΚΕ του κόμματος, στις πιέσεις και το κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ για κοινοβουλευτική και εκλογική συμπόρευση. Αιχμές ακόμα και για τον Αλέξη Τσίπρα αλλά και στον σημερινό – μετά Κασσελάκη – ΣΥΡΙΖΑ για την στάση που κράτησαν την περίοδο της προεδρίας Κασσελάκη.
Απομακρύνεται οριστικά πλέον το ενδεχόμενο θετικής ανταπόκρισης στο κάλεσμα Φάμελλου ενώ πλέον ορατό είναι το σενλαριο της διάσπασης του κόμματος με την ομάδα Χαρίτση – Αχτσιόγλου να αποχωρούν και 4-5 βουλευτές ακόμα να τους ακολουθούν. Οι πληροφορίες του The FAQ νωρίτερα έκαναν λόγο για δύο διαφορετικές εισηγήσεις Εισήγηση προέδρου Αλέξη Χαρίτση για οικοδόμηση λαϊκού και πολιτικού μετώπου – βήματα και προϋποθέσεις Και εισήγηση γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη προχωράμε μόνοι μας – και επίθεση σε όλους τους όλους
- Σημεία εισήγησης Γαβριήλ Σακελλαρίδη στην ΚΕ της Νέας Αριστεράς :
Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον είναι η μόνη πολιτική δύναμη που στέκεται θετικά σε μία προοπτική τύπου «Λαϊκού Μετώπου» μέσα από τις δημόσιες τοποθετήσεις του. Όμως το Λαϊκό Μέτωπο με στόχο να συγκροτηθεί μία ανταγωνιστική δύναμη προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να νοείται ως η συνεργασία της Νέας Αριστεράς αποκλειστικά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένα λαϊκό μέτωπο απαιτεί σοβαρές διεργασίες. Ο στόχος πρωτίστως είναι να οργανώσει τη λαϊκή αντίσταση στο υπάρχον. Εν δυνάμει μπορεί να αποτελέσει μια εναλλακτική κυβερνητική λύση αλλά και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να είναι αποτελεσματική, να δίνει λύσεις, αλλιώς δεν αποκόπτεται η άνοδος της Ακροδεξιάς. Γρήγορες κινήσεις και αποκλειστικές συνεργασίες δεν εξασφαλίζουν ούτε την πρώτη ούτε την δεύτερη απαίτηση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ένα κόμμα με χαμηλή διείσδυση στο εκλογικό σώμα, αποκομμένο από την κοινωνία και έναν πολιτικό λόγο που ακροβατεί ανάμεσα σε μία αριστερή ρητορική και μία πολιτική γραμμή του μέσου όρου, προσπαθώντας να ικανοποιήσει όλα τα δυνητικά εκλογικά ακροατήρια. Οι θέσεις του κόμματος για τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας, η αφωνία του στην ανάγκη φορολόγησης των πλουσίων και της ανάγκης επανάκτησης από το δημόσιο στρατηγικών τομέων της οικονομίας πιστοποιούν τη ραγδαία μετεξέλιξη του μετά τις εσωκομματικές εκλογές του Σεπτέμβρη του 2023. Η εκφυλιστική περίοδος που ακολούθησε τον έχει βυθίσει σε μία βαθιά απαξίωση, που ούτε προσπαθεί να την ερμηνεύσει ούτε επιθυμεί να κάνει την αυτοκριτική του. Ακόμα εκκρεμεί η δημόσια τοποθέτηση του κόμματος για τους λόγους που θεωρεί ότι ηττήθηκε στρατηγικά στις εκλογές του 2023. Ακόμα εκκρεμεί η ερμηνεία του και η ανάληψη ευθυνών για την περίοδο Κασσελακη, μία περίοδο που συνέβαλε καθοριστικά στην απαξίωση της Αριστεράς συνολικά. Αυτά δεν είναι συμπτώματα. Είναι δομικά χαρακτηριστικά μιας αντίληψης πολιτικής που στο όνομα της σταθερότητας του κόμματος ναρκοθετεί την κοινωνική του χρησιμότητα ως κόμμα της Αριστεράς.
Το τελευταίο διάστημα έχουν ενταθεί οι πιέσεις για την δημιουργία κοινής κοινοβουλευτικής ομάδας με τον ΣΥΡΙΖΑ και η εκλογική σύμπραξη. Αυτές οι πιέσεις απηχούν αυτήν την αντίληψη για το τι είναι πολιτική και παραβλέπουν το κύριο: το περιεχόμενό της. Εμείς θα πρέπει να αντιστρέψουμε τη συζήτηση. Δεν μας αφορά σε αυτή τη φάση η δέσμευση στο σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ και τις δικές του εσωτερικές αντιφάσεις.
Μας αφορά η προγραμματική συζήτηση στο χώρο της Αριστεράς και το πώς θα ξεκολλήσει αυτή από την ανυποληψία.
Να είμαστε καθαροί: μια βιαστική και σπασμωδική συνεργασία δεν εξυπηρετεί ούτε την ανασυγκρότηση της Αριστεράς, ούτε δημιουργεί τις προϋποθέσεις δημιουργίας ανταγωνιστικής δύναμης στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ενέχει μάλιστα τον κίνδυνο ολικής απαξίωσης της Αριστεράς και της Νέας Αριστεράς.
Η Νέα Αριστερά δεν υπαναχωρεί από την αρχική της τοποθέτηση για την ανάγκη ενότητας και δημιουργίας μετώπων. Ο τρόπος για να δημιουργηθούν οι αντικειμενικές προϋποθέσεις με όρους αξιοπρέπειας αλλά και ρεαλιστικού πολιτικού αντικτύπου περνάει μέσα από την ενδυνάμωση του κόμματος μας. Απέναντι στα σενάρια της ρευστοποίησης, εμείς πρέπει να επιμείνουμε στη δυνατότητα εμφάνισης ενός κόμματος που θα συνομιλήσει και θα εκφράσει το γενικό αίτημα για την ανατροπή της πολιτικής της Δεξιάς.