Τα κύρια σημεία του «αφηγήματος» για την «απελευθέρωση» της αγοράς Ενέργειας και την «πράσινη μετάβαση» ήταν τα εξής: Η διείσδυση των ΑΠΕ στο μείγμα θα προσέφερε φτηνή Ενέργεια. Το Χρηματιστήριο Ενέργειας, με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ, θα ενίσχυε τον ανταγωνισμό και θα έριχνε τις τιμές για τα λαϊκά νοικοκυριά. Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς αντίθετη για τα λαϊκά νοικοκυριά και αποτυπώνεται στους λογαριασμούς του ρεύματος. Την περασμένη βδομάδα μία εφημερίδα ζήτησε από ειδικούς να απαντήσουν στο κομβικό ερώτημα: «Γιατί το ρεύμα παραμένει ακριβό;». Πέρα από τις διεθνείς συγκυρίες που επιδρούν, οι απαντήσεις στάθηκαν στην ίδια τη λειτουργία του χρηματιστηρίου, όπου η τιμή της χονδρικής καθορίζεται από την ακριβότερη πηγή της αγοράς και με τη σειρά της περνάει στους λογαριασμούς, επειδή το σύνολο της Ενέργειας πωλείται αποκλειστικά μέσω του Χρηματιστηρίου Ενέργειας. Οι ίδιοι προτείνουν να αυξηθούν τα μακροπρόθεσμα συμβόλαια μεταξύ παραγωγών και παρόχων, ώστε να μειωθεί ο όγκος της Ενέργειας που πωλείται και αγοράζεται μέσω του χρηματιστηρίου. Τίποτα όμως απ’ όλα αυτά δεν θα ανακουφίσει τον λαό. Γιατί η καρδιά του προβλήματος βρίσκεται στην εμπορευματοποίηση της Ενέργειας και στο κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους. Αυτά είναι που «γέννησαν» το Χρηματιστήριο Ενέργειας στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης» και όσο «ωριμάζει» η αγορά, τόσο περισσότερο δείχνει τα δόντια της στη λαϊκή κατανάλωση.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Πολιτική .