Χρειάστηκαν μόνο 10 ημέρες από την επανεκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ για να δοθεί τόσο από τον ίδιο όσο και από τον Κυριάκο Μητσοτάκη το πρώτο στίγμα για τις διαθέσεις της μιας πλευράς απέναντι στην άλλη. Από θεσμικό βήμα, εκείνο της Βουλής, ο Πρωθυπουργός και ο αρχηγός της δημοσκοπικά δεύτερης πολιτικής δύναμης έδωσαν επί της ουσίας μια ιδέα για το πώς αντιλαμβάνονται τη (νέα) μάχη του Κέντρου, στην οποία ρίχνονται προς το παρόν με σκληρή αντιπαράθεση αλλά… εντός ορίων. Ο Μητσοτάκης έχοντας στο κάδρο τον Ανδρουλάκη ως βασικό αντίπαλο επαναφέρει το δίπολο «πρόοδος – οπισθοχώρηση» και αποφεύγει σταθερά τις αυστηρές ιδεολογικές ταμπέλες για τα μάτια του μετριοπαθούς και χωρίς κομματικές ταυτίσεις κοινού. Ο Ανδρουλάκης δείχνει να χτυπά τον αντίπαλό του στη διττή φύση της κεντροδεξιάς ΝΔ, επιχειρώντας να στριμώξει τη κυβέρνηση στα δεξιά για να διεκδικήσει με αξιώσεις το κεντρώο ακροατήριο. Με τα λόγια του Μητσοτάκη η ΝΔ είναι η «κεντροδεξιά προοδευτική δύναμη που θα υπερασπίζεται τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος», με τα λόγια του Ανδρουλάκη «εμείς θα ασκούμε σοβαρή αντιπολίτευση προσφέροντας εναλλακτικό σχέδιο προοδευτικής πολιτικής για τη διακυβέρνηση της χώρας». Στο φόντο αυτών υπάρχουν οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες μαρτυρούν ότι το Κέντρο αποκτά και άλλον διεκδικητή. Το στοίχημα της «τριγωνοποίησης» – της στρατηγικής που ακολούθησε ο Μητσοτάκης για να διευρύνει την απήχησή του εκτός γαλάζιων τειχών κερδίζοντας δύο αναμετρήσεις, το 2019 και το 2013 – μετατρέπεται σε ένα στοίχημα για δύο αρχηγούς.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Πολιτικές ειδήσεις και αναλύσεις – ΤΑ ΝΕΑ .