Στα λόγια, είναι υπέρμαχος της «πατριωτικής οικονομίας» και τάσσεται κατά των εξαγορών των ελληνικών επιχειρήσεων από ξένους ομίλους. Στην πράξη, ο ίδιος πούλησε την οικογενειακή επιχείρησή του σε ισπανικό
κολοσσό!
Σχετικά Άρθρα
Ένα πράγμα δεν μπορεί κανείς να προσάψει στον Παύλο Γερουλάνο: Κατήφεια.
Ο βουλευτής A’ Αθήνας του ΠΑΣΟΚ, που διεκδικεί την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ τον ερχόμενο Οκτώβριο, δηλώνει αισιόδοξος. Αισιόδοξος ότι μπορεί να κερδίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις επόμενες εθνικές εκλογές (για αυτό διεκδικεί την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ) ενώ δεν μπόρεσε να κερδίσει τον Κώστα Μπακογιάννη στον Δήμο της Αθήνας.
Αισιόδοξος ότι μπορεί να ταυτιστεί με τον άνθρωπο του μεροκάματου και να καταλάβει τα προβλήματά του, ενώ ο ίδιος έχει την τύχη να απολαμβάνει μια τελείως διαφορετική ζωή.
Αισιόδοξος δηλώνει ακόμη και για τη «συντρόφισσα» Καμάλα Χάρις! Και κάπου εκεί αρχίζουν τα Γερουλανικά…
Οι φίλοι που θαυμάζουν τον Μητσοτάκη!
Η ανταπόκριση του κ. Γερουλάνου από το Συνέδριο των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδης, αν και -κατά κοινή ομολογία- δεν βρήκε ευήκοα ώτα.
Αντιθέτως, από πολλούς χαρακτηρίστηκε ως άλλη μια «γκάφα του Παύλου», δεδομένου ότι τώρα πλέον δεν ενεργεί ως απλός
βουλευτής ή πολιτευτής αλλά ως υποψήφιος αρχηγός ενός μεγάλου κόμματος και θεωρητικά υποψήφιος πρωθυπουργός της χώρας!
Από τη μια μεριά, είναι το πρόβλημα ότι φαίνεται σχεδόν να ταυτίζεται με το σύστημα συμφερόντων, που υποστηρίζει την Καμάλα Χάρις. Δηλαδή, αν εκλεγεί ο Τραμπ, δεν θα μπορούσε ο κ. Γερουλάνος, ως ενδεχόμενος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ή ακόμα και ως πρωθυπουργός, να συνεργαστεί με την όποια αμερικανική κυβέρνηση και να προωθήσει τα ελληνικά
συμφέροντα;
Από την άλλη μεριά, ήταν και η πρόσκληση από τον Έντυ Ζεμενίδη, έναν άνθρωπο που, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας έχει πει ότι η Τουρκία “τελειώνει” για την Ουάσιγκτον ενώ τον περασμένο Μάιο εκθείαζε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για το “οικονομικό θαύμα” της Ελλάδας και το πώς έχει εξελιχθεί σε “πυλώνα σταθερότητας”.
Άραγε ο κ. Γερουλάνος έχει εξηγήσει στον άνθρωπο που τον προσκάλεσε, πόσο διαφωνεί με το “οικονομικό θαύμα” του κ. Μητσοτάκη και την εξωτερική του πολιτική;
Εύκολη ζωή, μεγάλα λόγια
Ο κ. Γερουλάνος έχει αρκετό ελεύθερο χρόνο και όρεξη να ασχοληθεί με το Συνέδριο των Δημοκρατικών. Αυτό δεν είναι παράλογο, στην περίπτωση για παράδειγμα που δεν έχει άλλες επαγγελματικές υποχρεώσεις, παρά μόνο όταν καλείται στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου των Ιχθυοτροφείων Κεφαλονιάς, επιχείρησης που κληρονόμησε από τη
δεκαετία του ’80 και “τρέχει” εδώ και δεκαετίες η σύζυγός του, Λάρα, που είναι η διευθύνουσα σύμβουλος.
Αυτό, μέχρι πρόσφατα βέβαια, γιατί μάθαμε ότι πριν λίγες μέρες -τώρα, προεκλογικά- ένιωσε την ανάγκη να παραιτηθεί από τη θέση του μέλους του ΔΣ της επιχείρησης! Αλήθεια, γιατί;
Γενικά, πάντως, ήταν καλότυχος στη ζωή του ο Παύλος. Για παράδειγμα, το 2011, ως υπουργός τότε του πρώτου μνημονίου, ο Παύλος Γερουλάνος είχε την τύχη να βρεθεί με άλλους επτά υπουργούς και σε μία μόνο μέρα -την ημέρα που κρινόταν ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση!- να συνεδριάσουν, να μελετήσουν και να υπογράψουν μια Κοινή Υπουργική
Απόφαση για τις ιχθυοκαλλιέργειες, που τον αφορούσε!
Αυτό ισχυριζόταν σχετικό αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Hot Doc, εξηγώντας ότι ο τότε υπουργός Πολιτισμού “κατόρθωσε σε μια ημέρα να υπογραφεί Κοινή Υπουργική Απόφαση που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ιδίου και της οικογένειάς του που δραστηριοποιούνται στις
ιχθυοκαλλιέργειες”.
Η απόφαση διευθετούσε τον χωροταξικό σχεδιασμό των ιχθυοκαλλιεργειών, κάτι που συλλογικότητες κατήγγειλαν (με
μηνυτήρια αναφορά κατά των υπουργών που συνυπέγραψαν) πως ωφελούσε τις επιχειρήσεις ιχθυοκαλλιέργειας, όπως και φυσικά την επιχείρηση του κ. Γερουλάνου και της συζύγου του.
Δεν γνωρίζουμε εάν και πόσο τελικά ωφέλησε τα Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς η απόφαση αυτή. Πάντως, ο υποψήφιος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έχει κανέναν λόγο να ανησυχεί για το μέλλον του.
Μπορεί οι ιχθυοκαλλιέργειες να μην έχουν το πρεστίζ του εφοπλισμού, πάντως τα Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς είχαν καθαρό κέρδος 2,7 εκατ. ευρώ το 2022 (αύξηση 63% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά), πουλώντας 6.634.965 κιλά ψάρια!
Άρα, και ψάρια και λεφτά…. υπάρχουν.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά…
Ένα θέμα συζήτησης, που σίγουρα θα θέλει να αποφύγει στον δημόσιο διάλογο ο κ. Γερουλάνος, είναι αυτό που έχει να κάνει με τις ελληνικές επιχειρήσεις, γιατί -όπως μπορεί να καταλάβει κανείς- από τις διακηρύξεις του περί πατριωτικής οικονομίας… φρόντισε να εξαιρέσει τον εαυτό του, μιας και το 2022 το ζεύγος Γερουλάνου πήρε την απόφαση να πουλήσει το 68,5% των Ιχθυοτροφείων Κεφαλονιάς στον ισπανικό κολοσσό Profand, με τίμημα που σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής άγγιξε τα 18 εκατ. ευρώ.
Η Profand είναι μια πολυεθνική που έχει εξαγοράσει τα τελευταία χρόνια δεκάδες επιχειρήσεις, εκτός από την Ισπανία, στις ΗΠΑ, το Περού, το Μαρόκο, την Αργεντινή, την Ινδία κ.α. Στον χώρο, μάλιστα, είναι γνωστή και ως μια εταιρεία «acquisitive», δηλαδή ένας όμιλος που εστιάζει κυρίως στις εξαγορές άλλων επιχειρήσεων και όχι στις επενδύσεις.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα κάτι μεμπτό, αλλά σίγουρα δεν συνάδει με τις διακηρύξεις του ίδιου του Παύλου Γερουλάνου, για το μοντέλο που θεωρεί ότι θα πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική οικονομία.
Άλλωστε, ήταν ο ίδιος που, πέρυσι, κατακεραύνωνε τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, φωνάζοντας, στις 7 Δεκεμβρίου του 2023, από το βήμα της Βουλής: «Φαγώθηκαν, σειρά κυβερνήσεων να διαλύσουν τη μικρή, οικογενειακή εταιρία στην υδατοκαλλιέργεια. Να γίνουν μεγάλα σχήματα. Ο κλάδος συγχωνεύτηκε σε 4-5 ανταγωνιστές που θα απογείωναν την ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια. Πώς πήγε αυτό; Όχι καλά. Πτώχευσαν όλοι. Δεν ήξεραν οι επιχειρηματίες ότι δεν μπορείς να διαχειριστείς ένα μικρό ιχθυοτροφείο στη Δήλο από ένα μεγάλο σχήμα στην Αθήνα; Μια χαρά το ήξεραν. Αλλά, τα κίνητρα που έδινε το κράτος και το χρηματιστήριο για εξαγορές και συγχωνεύσεις αποδείχθηκαν πιο δελεαστικά».
Την ίδια στιγμή, σε άλλες τοποθετήσεις του, έχει μιλήσει ευθέως για «απληστία των πλουσίων», αποκαλώντας «μεθυσμένο» τον επιχειρηματικό κόσμο από τις «εξαγορές ελληνικών εταιριών». Δηλαδή, συμβαίνει το εξής οξύμωρο:
Ένας άνθρωπος που ρητά θεωρεί προβληματικό το να έρχονται ξένοι να εξαγοράζουν τις ελληνικές επιχειρήσεις, φέρνοντας ως παράδειγμα μάλιστα τις υδατοκαλλιέργειες, πούλησε τη δική του εταιρεία υδατοκαλλιέργειας σε ξένο όμιλο!
Και υποθέτουμε ότι δεν παρέμενε, μέχρι πρότινος, με το ζόρι στο διοικητικό της συμβούλιο, σε πείσμα της
ιδεολογίας του, αλλά επειδή το ήθελε και συναινούσε στην πολιτική της εταιρείας. Άρα;
Εάν ο -κατά τα άλλα- αξιοπρεπέστατος κ. Γερουλάνος τηρεί δύο μέτρα και δύο σταθμά στη δική του επιχειρηματική δραστηριότητα, τι μας εγγυάται ότι δεν θα κάνει το ίδιο και ως αρχηγός κόμματος, ή ενδεχομένως και ως πρωθυπουργός; Ιδού η απορία… που πρέπει πρώτα να απαντήσουν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ.
Στήριξε τον Μπακογιάννη στον Μεγάλο Περίπατο
Όλοι θυμούνται τον Μεγάλο Περίπατο του Μπακογιάννη. Και φυσικά θέλουν να τον ξεχάσουν. Ένας από αυτούς είναι σίγουρα και ο Παύλος Γερουλάνος.
Κάτι που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν είναι ότι για τον Μεγάλο Περίπατο (ένα έργο που θα μείνει στην ιστορία να ορίζει τη λέξη «αποτυχία»), ο κ. Γερουλάνος, ως αρχηγός της παράταξης «Αθήνα είσαι Εσύ» και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου, είχε προσφέρει τη στήριξή του!
Και αυτό προκύπτει από την υπ’ αρ. 250 ομόφωνη απόφαση του ΔΣ υπέρ των «προσωρινών κυκλοφοριακών μέτρων και ρυθμίσεων» στην Αθήνα, με αφορμή τότε την πανδημία του κορωνοϊού.
Όλοι θυμόμαστε πόσο προσωρινά ήταν αυτά τα μέτρα και πώς επηρέασαν τους κατοίκους του κέντρου.
Δεν είναι παράλογο, λοιπόν, δύο μήνες μετά, που ο Παύλος Γερουλάνος, έχοντας καταλάβει ότι το πράγμα δεν πάει
καλά, βγήκε δημόσια και ζήτησε προϋποθέσεις για να <strong>συνεχίσει να το στηρίζει. Εύκολα και βολικά.
Καλά πήγε λοιπόν και η υπόσχεση του επικεφαλής του “Αθήνα Είσαι Εσύ”, ότι «η παράταξη θα στηρίξει στο ΔΣ κάθε απόφαση που λαμβάνεται με γνώμονα το καλό της πόλης». Για να βγει έναν χρόνο μετά, τον Σεπτέμβριο του 2020, να παραδεχθεί σε άρθρο του ότι “δεν βγήκε” αυτό το έργο…
Η ηγεσία ως χόμπι
Μεγάλα λόγια, χαρούμενα ταξίδια στην Αμερική, βολικές αποφάσεις, αβίαστες ζαριές-ψήφοι στα πειράματα της προηγούμενης ηγεσίας στην Αθήνα.
Η ευκολία που απολαμβάνει ο κ. Γερουλάνος στην πολιτική του διαδρομή είναι σχεδόν εντυπωσιακή. Ανάλαφρη.
Με την ίδια ανάλαφρη διάθεση αμφισβήτησε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επί της αειμνήστου Φώφης Γεννηματά, το 2019, τονίζοντας την ανάγκη για αλλαγή ηγεσίας. Και προφανώς δεν στήριξε ούτε την τωρινή ηγεσία στις τελευταίες ευρωεκλογές, αφού από την επόμενη μέρα ζητούσε να αλλάξει!
Τι έκανε, λοιπόν, όλη την τελευταία περίοδο; Εκτός από το να ασχολείται με τα θέματα του Δήμου -όχι με ιδιαίτερη επιτυχία- έκανε και κάτι ακόμα:
Διακήρυττε την «Αναγέννηση», μια σειρά δικών του προγραμματικών θέσεων, που δεν υπάρχουν στο επίσημο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ!
Λειτουργούσε, δηλαδή, σαν θεωρητικός αρχηγός της παράταξης!
Το ζει ήδη, στο μυαλό του! Γιατί είναι ξεκάθαρο μέσα του ότι η ηγεσία αποτελεί το επόμενο βήμα στην πολιτική του καριέρα, που είναι η βασική έγνοια στη ζωή του (αφού το οικονομικό του θέμα το έχει λύσει).
Και μετά και πρωθυπουργός! Τι και αν έχασε από τον Μπακογιάννη; Εκείνος πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη!
Όμως, για να το κάνει αυτό, πρώτα θα πρέπει να κερδίσει το κόμμα. Με τη σειρά, λοιπόν…
Προφανώς, για τον Παύλο Γερουλάνο, η ηγεσία (του κόμματος και της χώρας) είναι ένα παιδικό όνειρο, από αυτά που σε πολλούς ανθρώπους εξελίσσονται σε εμμονή.
Ένα όνειρο, που τώρα θεωρεί ο ίδιος ότι έχει την ευκαιρία να το κάνει πραγματικότητα.
Στην κάλπη θα φανεί πόσοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ βλέπουν το ίδιο όνειρο…