Ο αιφνιδιασμός από το αρνητικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην κεντρική επιτροπή, σχετικά με τη μυστικότητα ή όχι της ψήφου επί της πρότασης μομφής στον Κασσελάκη ήταν εκκωφαντικός.
Και, ω του θαύματος, αποκαλύφθηκε ότι δεν είχε γίνει, λέει, καμία κινητοποίηση. Δεν είχαν φροντίσει δηλαδή να ενημερώσουν και να εξηγήσουν τις θέσεις τους οι συνεργάτες του προέδρου στα μέλη της κεντρικής επιτροπής, που είχαν τους όποιους προβληματισμούς, ερωτήματα και επιφυλάξεις για όλα όσα γίνονται.
Αλαζονεία ή ανικανότητα; Ουδείς θα μάθει μάλλον.
Όποιος γνωρίζει έστω και ελάχιστα από τέτοιες διαδικασίες αντιλαμβάνεται αμέσως τη σημασία των διεργασιών αυτών και της ανάγκης να συζητηθούν πρόσωπο με πρόσωπο (ή έστω τηλεφωνικά, που λέμε), όλα τα θέματα που αφορούν τη συνεδρίαση και τι διακυβεύεται σε αυτή.
Τουναντίον η ομάδα των 87 εμφανίστηκε απολύτως προετοιμασμένη με συνεχές και επίμονο πρέσινγκ στα μέλη της κεντρικής επιτροπής που κινούνταν στη λεγόμενη «γκρίζα ζώνη» – στις δημοσκοπήσεις λέγονται και… «αναποφάσιστοι».
Αργά το βράδυ του Σαββάτου όλοι του κασσελακικού επιτελείου πάγωσαν – πλην κάποιων που κατάλαβαν από το μεσημέρι τι… έρχεται – με το αποτέλεσμα. Και άρχισαν να «τρέχουν». Αλλά το παιχνίδι είχε ουσιαστικά χαθεί ήδη.


